ความรัก…กับ…โอกาส…

คนเราทุกคนเกิดมาก็มีคนรักกันทั้งนั้นแหละ…ตั้งแต่…พ่อ-แม่ ญาติพี่น้อง เพื่อน ๆ และคนรอบข้างอื่น ๆ อีกมากมายที่เรารู้จัก…เห็นไหม…คนทุกคนต่างก็มีคนรักกันทั้งนั้น..

พอเติบโตมาก็เริ่มเรียนรู้..ความรัก..แบบหนุ่มสาว…ที่เค้ารักกัน บางคนก็โชคดี ได้เจอกับคนดี ๆ ได้รักกับคนดี ๆ เจอคนแรกก็สมหวังแล้ว แต่บางคน กว่าจะเจอคนที่รักจริง ก็ผ่านไปแล้วหลายคนเจอผู้คนมากมาย แต่ก็ยังไม่เจอคนที่ใช่สำหรับเค้าสักที….

คนบางคนมีโอกาสที่จะเลือกได้ว่าจะเลือกรักใคร ไม่รักใครได้ โดยเฉพาะผู้ชาย มีโอกาสที่จะเลือกผู้หญิงที่ดี และเหมาะสมกับเค้าได้ แต่ผู้หญิง มีน้อยคน ที่จะมีโอกาสได้เลือก ส่วนใหญ่จะเป็นฝ่ายถูกเลือกมากกว่า ดูเหมือนว่าจะเสียเปรียบผู้ชายเสมอ ๆ ….

โอกาส…ที่คนทุกคนก็มีเหมือน ๆ กัน แต่มีไม่เท่ากันทุกคน บางคนไม่ต้องทำงานหนักเวลาไปเที่ยว พักผ่อน มีโอกาสที่จะได้ไปเจอกับคนที่ใช่ ในที่ต่าง ๆ ….บางคน วัน ๆ ทำแต่งาน ๆ แล้วก็งาน ไม่ได้ไปไหนมาไหน เลิกงานก็กลับบ้าน ไม่ค่อยได้ออกไปสังสรรค์ หรือพบปะกับเพื่อนบ่อย ๆ ก็ไม่มีโอกาสที่จะได้เจอกับคนที่ใช่ ของตัวเอง บางคนมัวแต่คิดว่าเมื่อถึงเวลาก็มาเอง แต่บางที มันก็คงไม่เสมอไปหรอก ถ้าเราไม่ออกไปเจอผู้คน หรือเปิดโอกาสให้กับตัวเอง ได้เจอผู้คนที่มากหน้าหลายตาบ้าง ก็คงยากที่จะมีโอกาส ได้เจอกับคนที่ใช่ สำหรับตัวเอง …

เวลาเห็นคนอื่น ๆ เค้ามีความสุข  ก็แอบอิจฉาพวกเค้าเหล่านั้นอยู่ห่าง ๆ ที่เค้ามีคนคอยดูแล เป็นห่วงเป็นใยกัน คอยช่วยเหลือซึ่งกันและกัน แม้จะมีบางที่เค้าทะเลาะกัน แต่สุดท้ายแล้วเค้าก็คงปรับความเข้าใจกันได้ …แต่ก็อาจจะมีบางคู่เหมือนกัน…ที่ทะเลาะกันรุนแรงถึงขึ้นเลิกรากันไปเลยก็มีให้เห็นบ่อยไป…พอเห็นแบบนี้ก็ทำให้คิดว่าการที่ไม่มีคนรักก็ดีเหมือนกัน ไม่ต้องมานั่งทะเลาะกัน หรือว่าต้องมานั่งเอาใจใคร ดีไปอีกแบบ…

การที่ไม่มีคนรัก…อยู่คนเดียว…ก็ดีนะ..แต่เราจะเหงาบ่อยมากไปหน่อย ซึ่งถ้ารักที่จะอยู่คนเดียวก็ต้อง รับกับอาการเหงาเหล่านี้ได้ หรือบางทีไม่มีคนรักแต่ก็มี กิ๊ก ๆ กันบ้าง ก็ทำให้ชีวิตดูสดชื่นได้แม้จะเพียงไม่นานก็เถอะ…

พูดถึงเรื่องกิ๊ก สำหรับคนที่ไม่มีแฟนจริง ๆ มีแต่ที่กิ๊ก ๆ กัน หรือว่าคบเป็นเพื่อนกัน แต่บังเอิญว่าเค้าเป็นเพื่อนผู้ชาย ก็อาจทำให้คนที่มองเราซึ่งเป็นฝ่ายหญิงเสียหายได้ เสียเปรียบอีกแล้วผู้หญิงเรา …

ผู้ชาย…ไปไหนมาไหน กับผู้หญิง หลายคนก็ไม่เห็นมีใครว่าอะไร หรือว่าแปลกตรงไหน อาจจะถูกมองว่าเจ้าชู้ แต่เค้าก็ถือกันว่าเป็นธรรมดาของผู้ชาย ไม่เสียหายอะไร….น่าอิจฉาผู้ชายจัง…

แต่…ผู้หญิง…อย่างเรา ๆ ถึงแม้ว่าเราจะคบเค้าในฐานะเพื่อน หรือว่าแค่กิ๊ก ๆ กัน แต่ถ้ามีหลายคน คือ บางครั้ง เราก็อาจจะออกไปทานข้าวกับเพื่อนคนนี้ ไปดูหนังกับกิ๊กคนนั้น ไปเที่ยวกับเพื่อนหรือกิ๊กอีกคน แต่ไม่ได้ทำอะไรที่เสียหาย คนอื่น ๆ ที่เห็นก็มอง..ผู้หญิง..อย่างเรา ไปในทางเสีย ๆ หาย ๆ ซึ่งเรายังไม่ทันได้ทำอะไรเลย แต่ผู้คนที่พบเห็นเราบ่อย ๆ ก็มองเราในทางไม่ดีแล้ว …แย่จัง…เป็นผู้หญิงก็ไม่ดีแบบนี้ ถ้าคนที่เค้าอาจจะไปทำอะไรกันกับผู้ชายจริง ๆ แบบว่า….อย่างว่ากัน…พวกเค้าก็คงไม่สนใจว่าใครจะมองเค้ายังไง เพราะเค้าไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน….แต่กับผู้หญิงธรรมดา ๆ ที่ทำงานเหมือนคนอื่น ๆ อาจจะมีเพื่อนชายมากไปหน่อย แต่กลับถูกมองแบบนี้ ก็ไม่ดีเลย มันไม่ค่อยยุติธรรมเอาซ่ะเลย เฮ้อ ! พูดถึงเรื่องนี้แล้วก็อดเห็นใจสาว ๆ ที่ตกที่นั่งเดียวกันแบบนี้ไม่ได้ ….เมื่อไหร่นะคนในสังคมให้…โอกาส…และคิดในทางที่ดีบ้างกับผู้หญิงที่ต้องเจอสภาพแบบนี้บ้าง…

 พี แระ เอส***

--อยากเกิดมาเปงผู้ชาย

                     

เป

วันนี้เปงวันอักคารที่ 17 มค 49 

วันที่เรารู้สึกดีและแย่อยุ่ในวันเดียวกัน

คนหลายคนมักจะพูดกันว่า

เมื่อได้รับสิ่งดี  แล้วสิ่งที่จะทำหั้ยทุกข์ใจจะตอมมมา

และนั้นก็เกิดกะเรา

ชม  วิทย์

ครูปู  เดินเข้ามานัยห้อง

ก็บอกคนตกไม่ตก เราก็นั่งลุ้นอะ

และพอใกล้เลขที่เรา ครุก้บอกว่าผ่านอะ

ok  โล่งมากอะ 

และพอบอกจบ

แล้วเพื่อนก็ถามว่า มีคัยได้ top บ้างอะไรปะมานนี้

แล้วครูก็เชคดุ ครูก็บอกว่ามีปะมาน 5 คนที่ได้ 19 เต็ม 20

ช่วงนั้นเราก็ไม่สนใจหรอกแก เรารู้ดีเว้ยว่าเราม่ายได้ชัว(แอบลุ้น...นิดนึง)

แล้วคครุก็บอกชื่อคนtop คนที่ผ่านไป สองผ่านไป

เพื่อนในห้องฟังเหมือนปกติ(เพราะรู้ว่าเก่งอยุ่แล้ว)

แต่พอคนที่สามนี้สิ  ครูก็พูดว่าพรพรรณ

แกเชื่อไหมว่า เพื่อนแถวหน้า เรา เรียกง่ายก็

ผู้หญิงแถวหน้า นั้น หันมามองเราเปงตาเดียวเลย

แล้วเราก็เชื่อว่า เราถุกจ้องเป็นตาเดี่ยว

แบบ ปะมานว่า ช่ายมันจิงๆๆหรอ

ตอนนั้นเราทำไรไม่ถุกเว้ย(เหมือนเปงนางสาวไทยอะไร ปะมานนั้น..อิอิ)

แล้วก็หันไปหาเพื่อนที่ใกล้ที่สุดก้คือไอโมอะ

คือ แบบ ปลื้มตัวเองวะ

และเวลาก็ผ่านไปไม่นาน เพื่อนห้องอื่น

ก็รุ้กาน  แซว กูใหญ่เลย 

อะนะ  ก็คนมานไม่เคยอะ  ขอซักครั้ง

พอกลับมาบ้านเล่าหั้ย ป๊า กะ แม่

ฟัง ยังทำหน้าแบบ จิงหรอ  แต่งัยก็ปลื้ม น่อออ

และก็ถึงเวลาเลิกเรียน

ก็รอสามทำเวร หั้ยเสดและ ก็

ไปดาวว่องต่อ  ระหว่างที่นั่งรอมันอยุ่นั้น

ก็หั้ยฝ้ายมาถักเปียหั้ย

แล้วอยุ่ดีๆๆ ครุ พัทธนันเดินเข้ามา

แล้วบอกเราว่า  ครูเพ็ญศรี(แป๊ด)

บอกว่าเราไปทำผมเพิ่มมาเว้ย  แล้วแบบเหมือนจะเล่นงานเราอีกรอบ

ตอนนั้นเราโคดเคลีดเลยอะ  ม่ายอยากโดนอีกแล้ว เซรงมากอะ

และพอมาเช้าอีกวันนึง  เจอแป๊ดหน้าประตูเว้ย

คือแบบ วันนี้เก็บผมแบบ เนียบมากอะ

เราว่าเขาดักรอเราวะ  ว่ามันช่ายอย่างที่เขาสงสัยไหม

และเราก็รอดมาได้ 

และขออีกอย่าง อย่าตรวจผมเลยนะPLZzzz

จะมายุ้งไรกะหัวกะบานกูนักหนาเนี่ย